تاثیر مدیریت منابع انسانی و مسئولیت اجتماعی بر مشروعیت سازمانی - راهدارپور جواد; کیخایی محمدرضا; سیاسر علی; آتش فراز مجتبی; اسماعیلی نجمه; واعدی سلطانعلی; کیخا امید (مدیریت پویا و تحلیل کسب و کار)
امروزه، یکی از مباحث مهم در سازمانهای دولتی ایران، کسب و حفظ مشروعیت است. وجود مشروعیت برای تمامی سیستم‌های سازمانی که برگرفته از نظام مردم‌سالاری است و مخاطب اصلی آنها عامه مردم هستند، بسیار حیاتی است. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی و مسئولیت اجتماعی بر مشروعیت سازمانی بود. این پژوهش از نظر ماهیت توصیفی – همبستگی، از نظر هدف کاربردی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش سازمان‌های دولتی شهر تهران (به تعداد 251 سازمان) که با توجه به جدول کوهن 70 سازمان با روش نمونه‌گیری تصادفی سیستماتیک به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. لازم است اشاره شود که در هر سازمان سه پرسشنامه توزیع گردید، و در هنگام تجزیه و تحلیل، میانگین نظرات لحاظ گردیده است. همچنین جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه‌های مدیریت منابع انسانی واین (2010)، مسئولیت اجتماعی سازمان کارول (1991) و مشروعیت سازمانی ساچمن (1995) استفاده شد. همچنین به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار LISREL 8.8 استفاده شد. نتایج ضرایب مسیر نشان داد بین مدیریت منابع انسانی و مشروعیت سازمانی رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد. همچنین نتایج گویای آن بود که بین مسئولیت اجتماعی و مشروعیت سازمانی رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد. نتایج نشان داد مسئولیت اجتماعی نقش تعدیلگری در رابطه بین مدیریت منابع انسانی و مشروعیت سازمانی دارد. زیرا مقدار آماره t (08/3)، بیشتر از مقدار استاندارد 96/1 بود. در مجموع، در این پژوهش الگویی کاربردی و بومی در زمینه ارتقای مشروعیت سازمانی از طریق اقدامات مدیریت منابع انسانی سازمانی و مسئولیت اجتماعی ارائه شد که ضمن پر کردن خلا تحقیقاتی و دانش‌افزایی در این زمینه، می‌تواند مسیر پژوهش‌های آینده را هموار کند.